ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ……

Archive for Αύγουστος, 2012

ΑΚΟΝΙΤΟ………….

Άκόνιτο (Aconitum napelhis) οίκ.
Βατραχιωδών (Ranunculaceac) Φυτό δηλητηριώδες.
Είναι φυτό ποώδες ώς ένα μέτρο ύψους.
Η ρίζα του είναι κάθετη, σαρκώδης καί μοιάζει μέ ρεπάνι (έξ ου καί τό όνομα napus napellus μικρό ρεπάνι).
Από έξω είναι μαύρη και άπό μέσα άσπρειδερή.
Τό στέλεχος είναι ευθύ, απλό κυλινδρικό, γυαλιστό, άνοιχτοπράσινο.
Φύλλο παλαμοειδές, σχιστό.
«Ανθη μεγάλα κυανά και σπανιώτερα λευκά ή πορφυρά, ακανόνιστα .

Είναι αυτοφυές σέ ύγρά μέρη.
Μπορεί νά καλλιεργηθεί χωρίς απαιτήσεις ώς πρός τό έδαφος άλλά προτίμα πορώδες, δχι πολύ ύγρό.
Πολλαπλασιάζεται μέ σπόρο τό φθινόπωρο ή μέ διαίρεση τής ρίζας.
Τό αυτοφυές δμως είναι προτιμότερο ώς φάρμακο, γιατί μέ τήν καλλιέργεια του χάνει ένα μέρος άπό τίς ιδιότητες του.

Χρησιμοποιούνται: η ρίζα καί τά φύλλα του.
Τά φύλλα μαζεύονται τό καλοκαίρι καί ξηραίνονται σε σκιά.
Οί ρίζες μαζεύονται κατά τήν άνοιξη.
Σάν δηλητηριώδες φυτό χρησιμοποιείται μέ μεγάλη προσοχή καί προφύλαξη.
Ή Ιατρική οδηγία είναι απαραίτητη.
Επιδρά επί τών περιφερειακών νεύρων.
Έτσι χρησιμοποιείται στίς νευρώσεις καί νευραλγίες καί κυρίως γιά τίς ίσχυαλγίες.
Στίς νευραλγίες το προσώπου καί τίς όδονταλγίες.
Στίς ημικρανίες νευραλγικής φύσεως.
Στίς περιπτώσεις κοφώσεως, χωρίς οργανική βλάβη καί στίς περιπτώσεις στηθάγχης.
Χρησιμοποιείται ακόμη τό φυτό αυτό, σέ πολλές άλλες περιπτώσεις, άν καί δηλητηριώδες είναι χρησιμώτατο καί αποτελεσματικό σέ πάραπολλές περιπτώσεις, δταν γίνεται χρήσις του μέ τόν κατάλληλο τρόπο, μέ τό κατάλληλο παρασκεύασμα καί στίς πρέπουσες ποσότητες.
Συνίσταται και κατά τών νευρικών παλμών ή ρευματικών μέ πόνους της καρδιάς και υπερτροφία.
Όμοίως συνιστάται κατά τών παθήσεων τών πνευμόνων όπου εδρεύει τό άσθμα, ό κοκκύτης, ό νευρικός βήχας.
Και ακόμη οί ιδιότητες τοϋ εξαιρετικού αύτου φυτου είναι κατά τής ίδρωπικίας, κατά τών οξέων ρευματισμών καί τοϋ άρθριτισμοϋ.
Είναι ακόμη : έφιδρωτικό καί κατά τής φαρυγγίτιδος, στηθάγχης, γρίππης καί οξείας άρθρίτιδος.
Και ακόμη θεωρείται φυτό κατά του Καρκίνου (;!).
Όλες αυτές οί ιδιότητες του Άκόνιτου, τό κάνουν βέβαια φυτό, πού στέκεται στήν κορυφή τών θεραπευτικών φυτών, άρκει νά γίνεται ή χρήση του μόνο σύμφωνα μέ Ιατρικές οδηγίες, γιατί πολύ εύκολα μπορεί νά γίνη επικίνδυνο.

Τό Άκόνιτο περιέχει: λεύκωμα,χλωροφύλλη, κερί, κόμμι, άκονιτικό καί μηλικό όξύ καί δύο άλκαλοειδή, τήν «ναπελίνη» καί τήν «άκονιτίνη».
Γίνεται φαρμακευτική χρήσις του φυτοϋ μέ εκχύλισμα μέ τό χυμό του.
Χρησιμοποιείται ή ρίζα, πού είναι καί πολύ περισσότερο αποτελεσματική άλλά καί τά φύλλα του καί τά δυό σέ φρέσκια κατάσταση.
Μέ εκχύλισμα οινοπνευματικό, μέ βάμμα κλπ.
σύμφωνα μέ τήν ιατροφαρμακευτική οδηγία.
Στήν Ελλάδα — Μακεδονία — συναντουμε ένα άλλο είδος : τό Α.
τό ρανουνκουλόφυλλο.

Advertisements

ΘΑΨΙΑ…….

Ένα φυτό που μπορείτε να δείτε σε αφθονία στην ελληνική εξοχή και ήταν γνωστό για τις θεραπευτικές – και τοξικές – ιδιότητές του από την αρχαιότητα ίσως αποτελέσει το επόμενο όπλο της επιστήμης ενάντια στον καρκίνο.

Η θάψια (Thapsia garganica) ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, μια εργαστηριακή «απομίμηση» της δραστικής ουσίας της, θα χορηγηθεί σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη σε κλινικές δοκιμές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν το τεστ έχει επιτυχή έκβαση, το ταπεινό φυτό της Μεσογείου αναμένεται να αποτελέσει το «κλειδί» για την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς αντικαρκινικών φαρμάκων.

Ο κόνδυλος του θανάτου
Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τη θάψια ως εμετικό και αποχρεμπτικό. Παράλληλα όμως – και αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αναφέρεται ακόμη και ως τη μεσαιωνική βιβλιογραφία ως «θανατηφόρος κόνδυλος» – γνώριζαν επίσης ότι έχει ισχυρές τοξικές ιδιότητες, εφόσον μπορούσε να σκοτώσει τα ζώα που έκαναν το λάθος να τη «γευτούν» σε ικανές ποσότητες.

Μια ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς με επικεφαλής τον ογκολόγο Σάμιουελ Ντενμίντ σκέφτηκε να στρέψει την ισχυρή τοξική δράση της θάψιας εναντίον των καρκινικών όγκων.

Οι επιστήμονες αφιέρωσαν σε αυτή την προσπάθεια 15 ολόκληρα χρόνια ερευνών προκειμένου να αναπτύξουν μια συνθετική εκδοχή της θαψιγαργίνης (της δραστικής ουσίας του φυτού), η οποία στοχεύει αποκλειστικά τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή.

Τροποποίηση εναντίον του καρκίνου
Η θαψιγαργίνη σκοτώνει τα κύτταρα ενός οργανισμού διαπερνώντας την κυτταρική μεμβράνη και «κλείνοντας» τις αντλίες ασβεστίου που είναι απαραίτητες για την επιβίωσή τους. Για να επιτύχουν τη στόχευση μόνο των καρκινικών κυττάρων, ο κ. Ντενμίντ και οι συνεργάτες του τροποποίησαν το μόριο της φυτικής δραστικής ουσίας προσθέτοντας μια επιπλέον πεπτιδική αλυσίδα.

Η τροποποίηση αυτή ουσιαστικά «προγραμματίζει» την τοξική ουσία έτσι ώστε να μην εισχωρεί στη μεμβράνη των κυττάρων παρά μόνο στην περίπτωση που αυτή περιέχει PSMA, ένα ένζυμο το οποίο βρίσκεται συχνά στην επιφάνεια πολλών καρκινικών κυττάρων του προστάτη.

Ουσιαστικά το PSMA καταργεί την «ασπίδα προστασίας» αντιδρώντας με την επιπλέον πεπτιδική αλυσίδα και αφαιρώντας την, με αποτέλεσμα η θαψιγαργίνη να επανέρχεται ανενόχλητη στη συνηθισμένη δράση της και επομένως να εισχωρεί στο καρκινικό κύτταρο και να το σκοτώνει.

Ολική εξολόθρευση
Αντίθετα με τα παραδοσιακά χημειοθεραπευτικά φάρμακα, τα οποία δρουν μόνο εναντίον των ταχέως αναπτυσσόμενων καρκινικών κυττάρων, η νέα συνθετική θραψιγαργίνη αποτελεί έναν «καθολικό» εξολοθρευτή: δεν επιτίθεται μόνο στα καρκινικά κύτταρα που βρίσκονται υπό ανάπτυξη αλλά και σε εκείνα που βρίσκονται σε «ύπνωση» καθώς και στα μη καρκινικά κύτταρα που επιστρατεύονται ως «βοηθοί» για την ανάπτυξη του όγκου.

«Μπορείτε να τη δείτε σαν μια χειροβομβίδα» ανέφερε ο κ. Ντενμίντ στο περιοδικό «New Scientist». «Ένας τραβάει την περόνη αλλά όσοι είναι γύρω του σκοτώνονται».

Στα πειραματόζωα οι «παράπλευρες απώλειες» από τη δράση της ουσίας φαίνονται να είναι πολύ μικρές, προκαλώντας μηδαμινές βλάβες στον υγιή ιστό. Οι πρώτες κλινικές δοκιμές, που αναμένεται να αρχίσουν σύντομα, θα δείξουν αν οι παρενέργειές της σε ανθρώπους θα είναι εξίσου περιορισμένες.

Αν τα αποτελέσματά τους είναι ικανοποιητικά, ενδεχομένως θα δούμε έναν νέο δρόμο να ανοίγεται στις αντικαρκινικές θεραπείες καθώς πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει το ένζυμο PSMA και σε καρκινικά κύτταρα εκτός του προστάτη.

ΛΙΝΑΡΟΣΠΟΡΟΣ…….

Είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, ανήκει στην τάξη γερανιώδη και στην οικογένεια λινίδες με 230 περίπου είδη φυτών των εύκρατων περιοχών και των περιοχών της Μεσογείου. Είναι ετήσιο φυτό και οι κυριότερες ποικιλίες του είναι δύο: Αυτές που καλλιεργούνται για τις ίνες τους και λέγονται κλωστικές και αυτές που καλλιεργούνται για τα σπόρια τους, από τα οποία βγαίνει ένα είδος λαδιού, το λινέλαιο, λέγονται δε και έλαιο-δοτικές ποικιλίες. Τα άνθη του έχουν γαλάζιο, μπλε και σπανιότερα λευκό ή απαλό ροζ χρώμα. Ο καρπός του είναι κάψα και περιέχει 10 περίπου γυαλιστερά ωοειδή σπόρια. Στο φλοιό του βλαστού υπάρχουν πολλές ίνες που τον σταθεροποιούν και οι ίνες αυτές χρησιμοποιούνται στην κατασκευή νημάτων και υφασμάτων. Ευδοκιμεί σε εύκρατα κλίματα, χωρίς μεγάλες και έντονες βροχοπτώσεις.

Η καταγωγή του είναι από την Ασία και είναι ένα από τα αρχαιότερα κλωστικά φυτά. Δείγματα λινών υφασμάτων βρέθηκαν σε ανασκαφές σε άριστη κατάσταση και χρονολογούνται από τη νεολιθική εποχή. Στην Αίγυπτο το 3400 π.Χ. κατασκεύαζαν υφάσματα και ρούχα από λινάρι. Στις πυραμίδες, μερικές μούμιες, ήταν τυλιγμένες με λεπτές λωρίδες από λινό ύφασμα. Από την Αίγυπτο το λινάρι διαδόθηκε στις άλλες χώρες της Μεσογείου και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το κομψό αυτό φυτό, με τα λεπτά ανοιχτόχρωμα κυανά άνθη, που βγαίνουν τον Απρίλιο, έπαιξε σπουδαίο ρόλο, όχι μόνο στην κλωστοϋφαντουργία, αλλά και στην ιατρική. Ο Ιπποκράτης θεωρούσε το λιναρέλαιο ως το κατάλληλο φάρμακο για την καταπολέμηση του κρυολογήματος και ιδανικό κατάπλασμα για τα αποστήματα. Ο Πλίνιος πάλι εξέφραζε το θαυμασμό του για τις ιδιότητές του, που τις χαρακτηρίζει «προσφορά από τη φύση». Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις ότι το λινάρι (ανήκει στην Οικογένεια των Λινιδών), καλλιεργούνταν πριν από 9.000 χρόνια. Αρχαίοι σπόροι του φυτού έχουν βρεθεί επίσης σε χωράφια στο Ιράκ και στη Νοτιοδυτική Τουρκία. Οι μακριές ίνες του χρησιμοποιούνταν για να παραχθεί το λινό, το παλαιότερο γνωστό υφαντουργικό προϊόν από το οποίο φτιάχνονταν δίχτυα και σχοινιά. Ωστόσο, το λινάρι αντικαταστάθηκε από το βαμβάκι στην υφαντουργία στις αρχές του 19ου αιώνα.

Καλλιεργείται, από τους αρχαίους χρόνους, σαν φαρμακευτικό φυτό, αλλά και για άλλες πολλές χρήσεις, όπως στην υφαντουργία. Σήμερα χρησιμοποιείται για την κατασκευή υφασμάτων (οι ίνες των μίσχων), αλλά και για την παρασκευή χρωμάτων και βαφών για τα νύχια. Οι κλωστικές ίνες έχουν μεγάλη αντοχή, καλή στιλπνότητα και εύκολη επεξεργασία, είναι ανθεκτικές στις προσβολές από μύκητες και ανθεκτικότερες από αυτές του βαμβακιού. Τα λινά υφάσματα είναι εξαιρετικής ποιότητας, αλλά, επειδή οι ίνες του λιναριού έχουν μικρή ελαστικότητα και σκληρή υφή, τσαλακώνονται εύκολα και το σιδέρωμα είναι πολύ δύσκολο. Όμως τα λινά ρούχα είναι εξαιρετικά δροσερά, επειδή το λινάρι έχει την ιδιότητα να απορροφά και να απελευθερώνει υγρασία.

Λιναρόσπορος και Λινέλαιο: Το λινέλαιο και ο λιναρόσπορος δεν είναι άγνωστα στην ανθρωπότητα, ίσως απλά είναι λίγο ξεχασμένα. Από τα πλέον πανάρχαια γνωστά φυτά, το λινάρι για την κατασκευή των γνωστών <λινών> υφασμάτων και ακόμα γνωστό για τους σπόρους του, που αποτελούσε βασικό είδος διατροφής για ανθρώπους και ζώα. Οι λοβοί του φυτού μαζί με τους σπόρους του μαζεύονται το φθινόπωρο, αφού ωριμάσουν καλά. Οι σπόροι του, μαζί με το έλαιο που δίνουν έχουν ιδιαίτερα καθαρτικές ιδιότητες και είναι τα χρήσιμα μέρη του φυτού. Οι θεραπευτικές τους ιδιότητες ήταν γνωστές από τα αρχαία χρόνια. Ο Ιπποκράτης το 650 π.Χ. έλεγε πως το λινέλαιο ανακουφίζει από τον στομαχόπονο. Επίσης ο Καρλομάγνος τον 8ο αιώνα θεωρούσε το λιναρόσπορο τόσο σημαντικό, που έβγαλε νόμους για την υποχρεωτική κατανάλωσή του από τους υπηκόους του.

Το λινέλαιο, από διατροφική άποψη, έχει ένα χαρακτηριστικό που το κάνει μοναδικό. Με εξαίρεση το ελαιόλαδο (που περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά), τα περισσότερα έλαια είναι πλούσια σε ω-6 και κάποια από αυτά (έλαιο ελαιοκράμβης, κανναβέλαιο, έλαια ξηρών καρπών) περιέχουν και κάποια ω-3. Αντίθετα, το λινέλαιο, που αποτελείται κατά 55% από α-λινολενικό οξύ, ένα πολυακόρεστο λιπαρό οξύ που ανήκει στην ομάδα των ω-3 λιπαρών οξέων, και ο λιναρόσπορος αποτελούν την πιο πλούσια φυσική πηγή των δυσεύρετων στη φύση ω-3, ενώ παράλληλα διαθέτουν μόνο ίχνη από ω-6. Αυτά λοιπόν τα φυσικά αντιοξειδωτικά προστατεύουν την καρδιά, μετριάζουν τα συμπτώματα φλεγμονωδών νόσων και πιθανώς προστατεύουν από το διαβήτη. Επιπλέον, οι σπόροι του λιναριού και το λάδι τους είναι πλούσιες φυσικές πηγές των αντιοξειδωτικών ουσιών λιγνάνες, οι οποίες απαντώνται στο λινάρι σε συγκέντρωση 80 φορές μεγαλύτερη από ότι στα παχιά ψάρια (σολομό, πέστροφα, ρέγκα, τόνο, σαρδέλες, σκουμπρί), στο σπανάκι και στην αντράκλα.

Θρεπτικά συστατικά:
 Τελευταίες επιστημονικές έρευνες έφεραν στο φως πολύ σημαντικές ιδιότητες του Λιναρόσπορου, από τον οποίο παράγεται και το Λιναρέλαιο ή Λινέλαιο. Περιέχει 30-40% έλαια. Οι σπόροι του λιναριού είναι η πλουσιότερη φυσική πηγή σε Ω-3 λιπαρά οξέα (56%), ω-6 λιπαρά οξέα (16%), Αντιοξειδωτικές ουσίες, περιέχουν δε ένα είδος φυτοοιστρογόνων, τις Λιγνάνες. Επίσης ο λιναρόσπορος περιέχει Πρωτεΐνες, Άπεπτες φυτικές ίνες, Βιταμίνες Β1, Β2, Ε, Καροτίνια και Βιταμίνη C. Από ανόργανα συστατικά περιέχει ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο και σίδηρο. Από τους σπόρους του γίνεται αφέψημα και καταπλάσματα (απορροφητικά και επουλωτικά).

Χρησιμότητα: Τα τελευταία χρόνια το λινάρι αποδεικνύεται για έναν πρόσθετο λόγο <χρησιμότατο> και αυτό είναι οι αντιοξειδωτικές του ιδιότητες λόγω της περιεκτικότητάς του σε ω-3 λιπαρά οξέα. Καθώς οι επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν σχεδόν καθημερινά τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν τα ω-3 λιπαρά οξέα στην υγεία μας, γιατροί, καθώς και οι διαιτολόγοι εκδηλώνουν ζωηρό ενδιαφέρον για τη θρεπτική και θεραπευτική αξία του λιναριού. Προτρέπουν λοιπόν τον κόσμο όχι απλώς να το εντάξει στη διατροφή του, αλλά να το θεωρήσει απαραίτητο συστατικό της. Πιο αναλυτικά βοηθού:

1. Προλαμβάνουν τον καρκίνο ή καθυστερούν την εξέλιξή του, γιατί περιέχουν Λιγνάνες, που έχουν την ικανότητα να απενεργοποιούν τα ισχυρά οιστρογόνα που ευθύνονται για την ανάπτυξη καρκινικών όγκων στο μαστό, στο αναπαραγωγικό σύστημα (μήτρα) και στο παχύ έντερο. Έρευνες σε γυναίκες που περίμεναν να υποβληθούν σε επέμβαση καρκίνου του μαστού έδειξαν ότι όσες κατανάλωσαν αρτοσκευάσματα με λινορόσπορο σε καθημερινή βάση (περίπου 4 κουταλιές της σούπας αλεσμένους λιναρόσπορους σε κάθε ψωμάκι) είχαν πιο αργό ρυθμό ανάπτυξης των όγκων. Ανάλογη έρευνα σε άνδρες με καρκίνο του προστάτη που κατανάλωσαν περίπου 30 γραμμάρια αλεσμένους λιναρόσπορους την ημέρα, σαν μέρος μιας διατροφής με λίγα λιπαρά, είδαν να μακραίνει ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της εμφάνισης του όγκου και της ανάγκης για χειρουργική επέμβαση.

Λιναρόσπορος και καρκίνος του προστάτη: Υπάρχουν ικανοποιητικά στοιχεία της χρήσης του για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Πρόσφατες έρευνες βρήκαν ότι η υψηλή περιεκτικότητα του λιναρόσπορου σε ω-3 λιπαρά οξέα και σε λιγνάνες μπορούν να μειώσουν σημαντικά την ανάπτυξη του όγκου σε άτομα με καρκίνο του προστάτη. Συγκεκριμένα σε μια κλινική έρευνα στην οποία συμμετείχαν 80 άντρες βρέθηκε ότι τα άτομα που είχαν καταναλώσει 30 γραμμάρια λιναρόσπορου ημερησίως μείωσαν σημαντικά έως και τελείως την ανάπτυξη των καρκινικών όγκων. Οι ερευνητές απέδωσαν αυτό το φαινόμενο στην ικανότητα των ω-3 λιπαρών οξέων να εμποδίζουν την προσβολή υγιών κυττάρων από τα καρκινικά. Επίσης σημείωσαν ότι η αντιοξειδωτική ικανότητα των λιγνάνων μπορεί να μειώσει σημαντικά την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Ο λιναρόσπορος προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού: Οι εθελόντριες καθυστέρησαν την ανάπτυξη των όγκων, καταναλώνοντας κέικ με λιναρόσπορο. Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να προληφθεί ή και να καταπολεμηθεί με την κατανάλωση λιναρόσπορου, ισχυρίζεται Καναδός ερευνητής. Η μελέτη του βασίστηκε σε 25 εθελόντριες, που είχαν όγκους στο στήθος και δέχτηκαν να καταναλώσουν ειδικά κέικ τα οποία περιείχαν το σπόρο. Μολονότι πολλοί επιστήμονες θεωρούν πρόωρη την εξαγωγή συμπερασμάτων από τη μικρή αυτή έρευνα, υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις για τη χρησιμότητα του σπόρου στην πρόληψη διαφόρων ασθενειών, αλλά και για την τοξικότητά του σε μεγάλες δόσεις. Καθένα από τα μικρά κέικ που κατανάλωσαν οι εθελόντριες περιείχε 50 γραμμάρια αλεσμένου λιναρόσπορου. Στις γυναίκες που αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου δόθηκαν κέικ χωρίς το σπόρο. Οι γυναίκες, που συμμετείχαν στο πείραμα δεν ωφελήθηκαν ουσιαστικά οι ίδιες, καθώς οι όγκοι αφαιρέθηκαν από το στήθος τους για να μελετηθεί η επίδραση του λιναρόσπορου στην ταχύτητα ανάπτυξής τους. Πράγματι, οι όγκοι των γυναικών, που είχαν καταναλώσει τα <θεραπευτικά> κέικ μεγάλωναν με σημαντικά μικρότερο ρυθμό σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η ανασταλτική δράση του σπόρου στην ανάπτυξη των όγκων είχε παρουσιαστεί και σε παλιότερες μελέτες σε πειραματόζωα.

2. Προστατεύουν την καρδιά: Τα ω-3 λιπαρά οξέα του λιναρόσπορου χρησιμοποιούνται από το οργανισμό για την παραγωγή ουσιών οι οποίες μειώνουν τις πιθανότητες δημιουργίας θρόμβων στο αίμα και επακόλουθα μειώνονται οι κίνδυνοι καρδιακής προσβολής και εμφραγμάτων.

3. Ο λιναρόσπορος, όχι όμως τα παράγωγά του, μειώνει την χοληστερόλη: Μειώνουν τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια και έτσι βοηθούν στην πρόληψη της καρδιοπάθειας. Επίσης προλαμβάνουν το σχηματισμό θρόμβων στο αίμα που αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού και καρδιακής προσβολής. Η προσθήκη ολόκληρων λιναρόσπορων στην διατροφή μας, αντί του ελαίου λιναρόσπορων, μπορεί να συντελέσει σε μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας. Ο λιναρόσπορος είναι μια τροφή με πολλά οφέλη για την καρδιά καθώς περιέχει μεγάλη αναλογία ω-3 λιπαρών οξέων, φυτικές ίνες, συστατικά που βοηθούν στην πέψη των τροφών (όπως οι λιγνάνες) και α-λινολενικό οξύ, που σχετίζεται με την καρδιακή υγεία. Ωστόσο, μελέτες για την επίδραση των λιναρόσπορων στα επίπεδα της χοληστερόλης έχουν παρουσιάσει αντικρουόμενα αποτελέσματα. Οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία από 28 έρευνες στις οποίες συμμετείχαν περισσότεροι από 1.500 άνδρες και γυναίκες προσπαθώντας να κατηγοριοποιήσουν την επίδραση του λιναρόσπορου και των παραγώγων του στα επίπεδα της χοληστερόλης. Η μέση κατανάλωση λιναρόσπορου ή ελαίου ήταν περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού ημερησίως. Από τα στοιχεία προκύπτει σχέση μεταξύ λιναρόσπορου και των μειώσεων στην ολική και την LDL χοληστερόλη. Οι μειώσεις της ολικής και LDL χοληστερόλης με την πρόσληψη λιναρόσπορου ήταν εντονότερες στις γυναίκες, ειδικά τις μετεμμηνοπαυσιακές, συγκριτικά με τους άνδρες, και στα άτομα με υψηλότερες συγκεντρώσεις χοληστερόλης στην αρχή της μελέτης. Ο ολόκληρος λιναρόσπορος, ωστόσο, δεν τροποποιούσε σημαντικά τα επίπεδα των επιβλαβών τριγλυκεριδίων ή της HDL χοληστερόλης. Οι ερευνητές κατέγραψαν επίσης μειώσεις στην ολική και LDL χοληστερόλη, αλλά όχι και στην HDL ή τα τρυγλυκερίδια που σχετίζονταν με την λήψη συμπληρωμάτων λιγνάνων (περίπου 430 mg κατά μέσο όρο), αλλά όχι μειώσεις που να σχετίζονται με τα συμπληρώματα ελαίων λιναρόσπορου. Καταλήγουν λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση ολόκληρων λιναρόσπορων μπορεί να είναι μια διατροφική προσέγγιση που αξίζει τον κόπο να δοκιμάσει κανείς στην μάχη κατά της υπερχοληστερολαιμίας.

4. Αντί-φλεγμονώδης δράση: Η ισορροπία των ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων είναι πολύ σημαντική για την υγεία μας. Δυστυχώς όμως ο σύγχρονος τρόπος διατροφής χαρακτηρίζεται από πλεόνασμα ω-6 λιπαρών οξέων, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες οξειδωτικές και φλεγμονώδεις παθήσεις όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, άσθμα, και ενδεχομένως σε ορισμένες μορφές καρκίνου. Η υψηλή περιεκτικότητα του λιναρόσπορου και κυρίως του λινελαίου σε α- λινολενικό οξύ μπορεί να βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην εξισορρόπηση αυτών των δύο λιπαρών οξέων και έτσι να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο για χρόνιες ασθένειες.

5. Ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

6. Οι λιναρόσποροι καταπολεμούν τη δυσκοιλιότητα (1 κουταλιά κοπανισμένοι σπόροι σε ένα ποτήρι νερό) και είναι αποτελεσματικό εντερικό καθαρτικό. Αυτό οφείλεται στις άπεπτες φυτικές ίνες, που περιέχουν. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε φυτικές ίνες (λιγνίνη, ουσία που έχει τραβήξει την προσοχή τελευταία λόγω της πιθανής της αντικαρκινικής δράσης, της αντιμικροβιακής, αντιβακτιριδιακής δράσης, η οποία υπάρχει εκατό φορές πιο πολύ στον λιναρόσπορο, απ’ ότι στο κουάκερ, τη σόγια, το σιτάρι, την σίκαλη), προστατεύει τον οργανισμό από τη δυσκοιλιότητα (10-20 γραμμάρια λιναρόσπορος ή μία κουταλιά λινέλαιο στο σάντουιτς) και δρα προληπτικά για τις κακοήθειες του εντέρου.

7. Ανακουφίζουν από το άσθμα, τα βρογχικά, την πνευμονία. Έρευνες έδειξαν ότι τα παιδιά, που έτρωγαν μια κουταλιά λινέλαιο το πρωί μαζί με γιαούρτι είχαν λιγότερα και πιο ήπια κρούσματα αναπνευστικών προβλημάτων, μέσα στη σχολική χρονιά.

8. Ανακουφίζουν από τους πόνους της περιόδου και τους πόνους στους μαστούς, λόγω της εμμηνορρυσίας, αλλά και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.

9. Βοηθούν σε παθήσεις του στομάχου και ανακουφίζουν από το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ). Έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, ενώ δεν περιέχουν γλουτένη, με αποτέλεσμα το αλεύρι, που παράγεται από αυτό να είναι πιο εύπεπτο και ιδιαίτερα κατάλληλο για άτομα με γαστρεντερικά προβλήματα.

10. Δρουν κατά της νευροπάθειας και καταπολεμούν την κατάθλιψη. Πρόσφατες έρευνες παρουσιάζουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα ως προς τη θεραπευτική του δράση σε ψυχιατρικά και νευρολογικά προβλήματα

11. Προστατεύουν από φλεγμονικές ασθένειες όπως η αρθρίτιδα, ο ερυθηματώδης λύκος και η ψωρίαση.

12. Οι σπόροι του σαν ζεστό κατάπλασμα ανακουφίζουν και κάνουν καλό σε κάθε είδους φλεγμονή του πεπτικού αλλά και του ουροποιητικού συστήματος, όπως κυστίτιδα πυελίτιδα, παθήσεις του συκωτιού, βλεννόρροια (10-20 γραμμάρια σπόροι σε 1 κιλό νερό). Διευκολύνει δε την έξοδο των πετρών της χοληδόχου κύστης.

13. Λόγω των ω-3 λιπαρών οξέων που περιέχει βοηθά στην αντιμετώπιση των νεφρικών προβλημάτων.

14. Βοηθούν στην τόνωση του οργανισμού.

15. Ο λιναρόσπορος δρα κατά της υπέρτασης. Βοηθάει στην ρύθμιση της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

16. Ο λιναρόσπορος προάγει επίσης την σκελετική υγεία.

17. Το λινέλαιο σκοτώνει τα σκουλήκια και τα παράσιτα του εντέρου.

18. Βοηθούν (λιναρόσπορος και λινέλαιο) στην εξισορρόπηση του σακχάρου στο αίμα. Ο λιναρόσπορος δια μέσου της διατροφής, μας παρέχει και τις επίσης πολύ ευεργετικές φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες που υπάρχουν στο λιναρόσπορο έχουν την ιδιότητα να ρυθμίζουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Κατά αυτόν τον τρόπο θωρακίζουν τον οργανισμό μας έναντι του διαβήτη.

19. Αυξάνουν το μεταβολισμό, βοηθούν στην καύση των ανθυγιεινών λιπαρών στο σώμα και προκαλούν θερμογένεση. Κόβουν δε την όρεξη για ανθυγιεινά λίπη.

20. Χτίζουν <μυαλό>: Ο εγκέφαλος του παιδιού μεγαλώνει μέσα στη μήτρα της μητέρας του. Έτσι μια κουταλιά λινέλαιο στην εγκυμοσύνη ή στο θηλασμό δένει τα απαραίτητα συστατικά για την ανάπτυξη του εγκεφάλου του μωρού. Και

21. Μαζί με φύλλα φτελιάς γίνεται κατάπλασμα για την αντιμετώπιση εγκαυμάτων.

Παρενέργειες: Ο σπόρος του λιναριού περιέχει, ωστόσο, υψηλές συγκεντρώσεις του φυτικού ανάλογου των ανθρώπινων οιστρογόνων και για το λόγο αυτό ενδέχεται να έχει τοξική δράση, όταν καταναλώνεται σε υψηλά ποσά. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η κατανάλωση λιναρόσπορου μπορεί να προκαλέσει ανωμαλίες στον προστάτη αδένα και στις ωοθήκες. Υπάρχουν και κάποιες παρενέργειες, που είναι: εξάνθημα, αδυναμία, ασταθές βάδισμα, κνησμός, δακρύρροια, ρινική συμφόρηση, φτέρνισμα, παράλυση, επιληπτικές κρίσεις, βραχύπνοια, μειωμένη πίεση, ναυτία, εμετός, στομαχικός πόνος, παρατεταμένη διάρροια, μανία, αυξημένα επίπεδα σακχάρου, γαστρεντερική δυσφορία.

Πως θα βάλετε το λιναρόσπορο στο πιάτο σας: Είναι άσκοπο να περιλάβετε ολόκληρους στεγνούς σπόρους λιναριού στη διατροφή σας, επειδή έχουν σκληρό κέλυφος και το πεπτικό μας σύστημα αδυνατεί να τους αφομοιώσει. Υπάρχουν όμως ορισμένοι τρόποι για να μπορέσετε να τον εντάξετε στη διατροφή σας και να επωφεληθείτε από τα άφθονα οφέλη του:

Μουλιάστε αποβραδίς τους σπόρους σε νερό, έτσι ώστε το κέλυφός τους να μαλακώσει, και ανακατέψτε τους με δημητριακά πρωινού, νιφάδες βρώμης, γιαούρτι ή φάτε τους σκέτους με λίγο μέλι.

Επίσης μπορούν να αλεστούν και να μπουν από το βράδυ σε νερό για να τους πιει κανείς το πρωί. Είναι μια γνωστή, ήπια μέθοδος καταπολέμησης της δυσκοιλιότητας, το μείγμα αυτό περνάει από το πεπτικό σύστημα και καθαρίζει σε βάθος τα έντερα.
Μπορείτε, ακόμα, να τους προσθέσετε στις σαλάτες, στις σούπες σας και στις σάλτσες, να τους μαγειρέψετε μαζί με λαχανικά ή να φτιάξετε με αυτούς αφέψημα.

Επιπλέον, μπορείτε να φτιάξετε αλεύρι λιναριού μόνοι σας, αλέθοντας τους σπόρους στο μύλο του πιπεριού ή στο μπλέντερ, ή να το προμηθευτείτε έτοιμο από την αγορά. Αν αντικαταστήσετε ένα μέρος του αλευριού που χρησιμοποιείτε με ίση ποσότητα αλευριού από λινάρι, θα φτιάξετε νόστιμα και υγιεινά αρτοσκευάσματα (κουλούρια, κέικ, πολύσπορα ψωμιά και μπισκότα) όλων των ειδών.

Μπορεί να τους χρησιμοποιήσουμε και σαν κατάπλασμα.

Στην Ελλάδα καλλιεργείται σε μικρή έκταση (στη Μεσσηνία), γιατί το κλίμα δεν ευνοεί την παραγωγή καλής ποιότητας λιναριού και η καλλιέργεια γίνεται κυρίως για το λιναρόσπορο. Επίσης υπάρχουν και αυτοφυή είδη λιναριού, γνωστά σαν άγριο-λινάρια.

Βιολογικός Λιναρόσπορος:
 Στην αγορά υπάρχει και ο Βιολογικός χρυσός λιναρόσπορος, ψυχρής άλεσης, από ολόκληρους σπόρους, καθώς και βιολογικός χρυσός λιναρόσπορος ψυχρής άλεσης από ολόκληρους σπόρους με προσθήκη νιφάδων ροδιού για την αύξηση των αντί-οξειδωτικών στοιχείων. Τα θρεπτικά συστατικά, που έχει ο βιολογικός λιναρόσπορος, στα 100 γραμμάρια, είναι: Πρωτεΐνες : 26 γραμμάρια, Λιπαρά : 35 γραμμάρια, Ω-3 λιπαρά : 21 γραμμάρια, Υδατάνθρακες : 32,5 γραμμάρια, Φυτικές ίνες : 17 γραμμάρια, Μαγνήσιο : 38 mg, Ασβέστιο : 210 mg, Φυλλικό οξύ : 278 mg. Τα 100 γραμμάρια δίνουν 450 θερμίδες. Tip: Μειώστε την <κακή> χοληστερίνη κατά 10% μέσα σε ένα μήνα, προσθέτοντας 5 κουταλιές της σούπας αλεσμένο λιναρόσπορο στην καθημερινή σας διατροφή.

ΦΥΛΛΑ ΕΛΙΑΣ……..

ΧΥΜΟΣ ΑΠΟ ΦΥΛΛΑ ΕΛΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Χυμός από φύλλα ελιάςΣυνέντευξη του Δρ. Λαμπρόπουλου στον Δρ. Πάππα

Από την Rulla de Lucci

Αθήνα, Δεκέμβριος 2000
Το ακόλουθο άρθρο αναφέρεται στην θεραπευτική εμπειρία του Δρ. Λαμπρόπουλου με τον χυμό από φύλλα του μεσογειακού ελαιόδεντρου ως αντικαρκινικού παράγοντα και πώς η θεραπευτική χρήση του ξεκίνησε.
Σχετικά με τις θεραπείες, ο Δρ. Λαμπρόπουλος μίλησε στον Δρ. Πάππα λίγους μήνες νωρίτερα, όταν ο Δρ. Πάππας τον συνάντησε για να τον ενημερώσει για τον επιτυχημένο συνδυασμό των μαγνητικών παλμών και του χυμού από τα φύλλα του ελαιόδεντρου.
Ο Δρ. Λαμπρόπουλος είναι ένας μεγάλος στρατιωτικός γιατρός, ένας πρακτικός της γενικής ιατρικής, ο οποίος γεννήθηκε το 1915 .
Έζησε τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και τον Εμφύλιο Πόλεμο και παρατήρησε από πρώτο χέρι τον θάνατο ανθρώπου και φύσεως σε μεγάλη κλίμακα. Ποτέ δεν σταμάτησε να αγαπά και να ενδιαφέρεται και για τα δύο, τον άνθρωπο και την φύση. Έζησε όλη του την ζωή προσπαθώντας να θεραπεύσει και να παρηγορεί τον άνθρωπο και να προστατεύει το περιβάλλον από την καταστροφή. Για να θεραπεύσει τον άνθρωπο, εκτός από την επίσημη ιατρική, αναζήτησε βοήθεια από την μεγάλη φαρμακευτική εταιρία που τον περιέβαλλε, την Φύση. Όλες οι κουλτούρες ανά τον κόσμο έχουν χρησιμοποιήσει βότανα από αμνημονεύτων χρόνων – όχι μόνον οι άνθρωποι, αλλά και τα ζώα τρέφονται με ιδιαίτερα φυτά όταν είναι άρρωστα.
Τα ανθρώπινα όντα δεν μπορούν να παράγουν, όπως κάνουν τα φυτά, τα αναγκαία συστατικά για την ζωή. Έχουν μάθει να παίρνουν ό, τι χρειάζονται από το περιβάλλον για την διατροφή και την ιατρική τους φροντίδα. Σήμερα οι άνθρωποι τρώνε και γεμίζουν μόνο τα στομάχια τους χωρίς να ικανοποιούν τις ανάγκες του σώματός τους. Ακολουθώντας τις εμπορικές διαφημίσεις, σιγά σιγά χάνουν το ένστικτο για αυτοθεραπεία και οδηγούν το σώμα τους σε ανισορροπία και ασθένεια.
Ότι τα ελαιόδεντρα ζουν πολύ είναι ένα γνωστό γεγονός και ελαιόδεντρα 1,000 ετών, ακόμη υγιή και παραγωγικά, είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στην Ελλάδα…….
Καθώς κοίταζε ένα παντελώς ξεραμένο ελαιόδεντρο, παρατήρησε ότι μόνο στο ένα κλαδί του δέντρου, υπήρχε ένα φρέσκο πράσινο βλαστάρι, στο μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ, που έμοιαζε με νεόπλασμα (νέα δημιουργία), και όχι σαν ένα νέο κλαδί. Αργότερα, επίσης παρατήρησε ότι τα ελαιόδεντρα, μια στο τόσο, αναπτύσσουν μικρές μαύρες δομές ιστών, επονομαζόμενα «καρκινικά» από τους επαρχιώτες.
Τελικά, ο Δρ. Λαμπρόπουλος άρχισε να στοχάζεται πάνω στην ιδέα ότι ίσως τα ελαιόδεντρα ζούσαν πολύ επειδή παρήγαγαν έναν παράγοντα ο οποίος περιόριζε την ανάπτυξη μικρών κυστών σε μεγάλους όγκους καρκίνου. Τελικά, μια μέρα, αποφάσισε να μάθει για τον εαυτό του και ξεκίνησε να εκτελεί το δικό του πείραμα.
Ο Δρ. Λαμπρόπουλος κατάρτησε επιστημονικά ελεγχόμενα περιβάλλοντα για την στέγαση κουνελιών, κοτόπουλων, μυρμηγκιών και μελισσών. Αποφάσισε, επειδή ήταν ευκολότερο για έλεγχο, να ταϊζει τα ζώα με χυμό από φύλλα ελαιόδεντρου και όχι με σκέτα φύλλα.
Αυτό που παρατήρησε ήταν σταθερό, πολύ ενδιαφέρον και πολύ καθησυχαστικό.
Τα ελεγχόμενά του κουνέλια ανέπτυξαν αντίσταση ενάντια στην κοκκιδίαση.
Τα ελεγχόμενά του κοτόπουλα σταμάτησαν να αναπτύσσουν όγκους στο στομάχι και στην μήτρα.
Η αλλαγή της τροφής και του περιβάλλοντος στα μυρμήγκια τροποποίησαν την έκφραση των γονιδίων τους.
Συμπτωματικά, ενώ προχωρούσε με τα πειράματά του, τον έφτασαν φήμες για μια γυναίκα με μελάνωμα που έγινε καλά με τον χυμό από φύλλα ελαιόδεντρου και γρήγορα έμαθε ότι ήταν πράγματι ένα τέτοιο άτομο, το πρώτο που είχε ακούσει ποτέ σχετικά με την θεραπεία ανθρώπου με χυμό από φύλλα ελιάς.
Ο γιατρός συνάντησε την μεγάλη γυναίκα σ ‘ένα χωριό κοντά στην Πάτρα. Είχε μελάνωμα, και οι γιατροί, αφού, «λόγω της αδυναμίας για επιπλέον παρακέντηση των φλεβών», μια θεραπεία φαινόταν αδύνατη για εκείνη, την έστειλαν από το νοσοκομείο της Αθήνας πίσω στο χωριό της ώστε να πεθάνει τουλάχιστον σπίτι. Ήταν, ωστόσο, στο χωριό της ένας άντρας επισκέπτης από την Κύπρο που της είπε να πιεί τον χυμό από τα φύλλα ελιάς και θα γίνει καλά. Όντας απελπισμένη, το δοκίμασε και το μελάνωμα εξαφανίστηκε. Αρκετά σύντομα, οι φήμες αυτού του γεγονότος διαδόθηκαν γρήγορα και μακριά και άρρωστοι άνθρωποι άρχισαν να πίνουν τον χυμό ως θεραπεία. Είχαν εύκολη πρόσβαση στα υλικά που χρειάζονταν, ήταν δωρεάν και εύκολο να φτιαχτεί.
Για πρώτη φορά, ο Δρ. Λαμπρόπουλος χρησιμοποίησε αυτή την θεραπεία σε ασθενή με καρκίνο του προστάτη εξαπλωνόμενο στους όρχεις. Αν και είχαν επέμβει με εγχείρηση και αφαίρεσαν αυτά τα όργανα, ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί μακρύτερα. Όντας στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας, ήταν εξαιρετικά αδύναμος και εν πόνω. Ωστόσο, αφού ήπιε τον χυμό από φύλλα ελιάς για πάνω από 8 μήνες, επανάκτησε την υγεία του και παρέμεινε υγιής.
Συνέβη ο γιός αυτού του πρώτου ασθενή που είχε ο Δρ. Λαμπρόπουλος να είναι φοιτητής του Πολυτεχνείου της Αθήνας. Πηγαίνοντας πίσω στο Πανεπιστήμιο, μετά την απουσία του για την φροντίδα του πατρός του, συνέδεσε τα γεγονότα της θεραπείας του πατρός του με του καθηγητή του που τον είχε διδάξει λίγα χρόνια νωρίτερα στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. Με την κατάλληλη επικοινωνία με τον καθηγητή του, το τμήμα ερευνών του Πανεπιστημίου του Maryland, έκανε κάποια πειράματα, εκείνο τον καιρό, για τον χυμό από φύλλα της Μεσογειακής ελιάς και ανακάλυψε ότι αυτός ο χυμός έχει όντως αντι-λευχαιμιακές ιδιότητες. Το υπόλοιπο των πειραμάτων για να προσδιορίσουν τους θεραπευτικούς παράγοντες δεν έγινε ποτέ.
Η δεύτερή του περίπτωση ήταν ένας ασθενής που είχε αναπτύξει μετάσταση εγκεφαλικού όγκου, και μετά από ανεπιτυχή εγχείρηση, είχε σταλεί σπίτι από το νοσοκομείο με πολύ λίγες ελπίδες για ανάρρωση. Αφού ήπιε χυμό από φύλλα ελιάς για έναν χρόνο, ο συγκεκριμένος ασθενής ανάρρωσε πλήρως.

Ο τρίτος ασθενής του με καρκίνο ήταν έτοιμος για εγχείρηση πνεύμονος όταν αποφάσισε, αυτού αντ ‘, να θεραπεύσει τον καρκίνο του με χυμό από φύλλα ελιάς. Τρείς μήνες αργότερα όταν ο ασθενής επέστρεψε στο νοσοκομείο για ένα check-up ο καρκίνος είχε εξαφανιστεί.

Πολλές ακόμη επιτυχημένες θεραπείες ακολούθησαν με τα χρόνια. Οι πολλοί του ασθενείς που έγιναν καλά τον έκαναν πιστό στην θεραπεία με τον χυμό της Μεσογειακής ελιάς. Δήλωσε ότι ο καρκίνος είναι θεραπεύσιμος.

Ο Δρ. Λαμπρόπουλος συνέστησε ότι αυτή η θεραπεία είναι αποτελεσματική αν παίρνεις τρία ποτήρια χυμού από φύλλα ελιάς καθημερινά για τέσσερις μήνες το λιγότερο (τα ανανεωμένα κύτταρα του αίματος φέρνουν τις θρεπτικές ουσίες που δυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα).

Αυτές είναι οι οδηγίες για να φτιάξετε χυμό για θεραπεία:


1. Διαλέξτε ένα ελαιόδεντρο Μεσογειακού τύπου που δεν έχει ψεκαστεί με χημικά.
2. Κόψτε το ανώτερο 30 με 40 εκατοστά ενός κλαδιού.
3. Διαλέξτε κυρίως τα φύλλα που είναι συνδεδεμένα με τον κύριο μίσχο και τα φρέσκα φύλλα από τα κλωνάρια των μικρότερων κλαδιών, το ανώτερο 1 με 2 εκατοστά.
4. Ξεπλύντε τα φύλλα πολύ καλά.
5. Κόψτε τα φύλλα με ένα καλό μαχαίρι ή με γουδοχέρι.
6. Ανακατέψτε ένα ποτήρι από κομμένα φύλλα με δύο ποτήρια νερού σε μίξερ.
7. Σε περίπτωση που θα φτιάξετε επιπλέον ποσότητα χυμού:
α. Τοποθετήστε το στο ψυγείο.
β. Να είστε σίγουροι ότι ο χυμός είναι εντελώς σφραγισμένος και δεν εισέρχεται καθόλου αέρας διαφορετικά θα γίνει 
οξείδωση στον χυμό και θα χάσει τις θεραπευτικές του αξίες.

Ο Δρ. Λαμπρόπουλος έχει γράψει βιβλίο για την θεραπεία με τον χυμό των φύλλων της Μεσογειακής ελιάς, το οποίο έχει επίσης εκδοθεί και στην Αγγλία.
Την τελευταία φορά που ο Δρ. Λαμπρόπουλος έκανε όλη την εργασία του ξανά δημόσια, ήταν σε ένα συνέδριο στα Ιωάννινα της Ελλάδας. Προσέφερε την εργασία του, ζητώντας τους να κάνουν έρευνες για να προσδιορίσουν τα συστατικά των φύλλων της ελιάς που βοηθούν στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Εν τούτοις, ήρθε αντιμέτωπος για άλλη μια φορά τα τελευταία 20 χρόνια, με την ίδια νοοτροπία: από μία μικρή χώρα, από μια μικρή πόλη, από έναν μικρό επαρχιακό γιατρό, είναι αδύνατο να έρθει η θεραπεία για τον καρκίνο …

ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ……….

Το κουνουπίδι, είναι μονοετές ή διετές φυτό της οικογένειας των Σταυρανθών του γένους Βράσσικα (Brassica oleracea var., italica), με καταγωγή από χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, υπάγεται κι αυτό στην οικογένεια των Cruciferae ενώ ανήκει στην ίδια οικογένεια λαχανικών με το λάχανο και το μπρόκολο.

Καλλιεργείται κυρίως στις περιοχές της Μεσογείου, και στις παραθαλάσσιες περιοχές του Ατλαντικού ωκεανού για την ανθοκεφαλή του. Στην Ελλάδα το κουνουπίδι καλλιεργείται τη χειμερινή περίοδο κυρίως στην Εύβοια , Αττική , Μεσσηνία , Κέρκυρα και Αρκαδία.

Ποσοστά περιεκτικότητας σε θρεπτικά στοιχεία:

Είναι πλούσιο σε νερό, βιταμίνη C, Α (καροτίνη), κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο. Συστήνεται σε διαιτητικά προγράμματα ως ενδιάμεσο σνακ. Έχει πολύ λίγες θερμίδες (23 kcal στα 100 gr τροφίμου).

Πίνακας 1:

Κουνουπίδι (βρασμένο), 100g
Διατροφικά στοιχεία ανά 100g
Θερμίδες 23 kcal 107 kJ
ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ 4.1 g
– Σάκχαρα 1 g
– Φυτικές ίνες 2.7 g 7%
Λίπος 0.4 g
Πρωτείνη 1.8 g
Θειαμίνη (Βιτ. B1) 0.04 mg 4%
Ριβοφλαβίνη (Βιτ. B2) 0.05 mg 4%
Νιασίνη (Βιτ. B3) 0.41 mg 3%
Βιταμίνη B6 0.17 mg 13%
Φολικό οξύ (Βιτ. B9) 44 μg 11%
Βιταμίνη C 44.3 mg 49%
Ασβέστιο 16 mg 2%
Σίδηρος 0.33 mg 4%
Μαγνήσιο 9 mg 2%
Φώσφορος 32 mg 5%
Κάλιο 142 mg 4%
Ψευδάργυρος 0.18 mg 2%
Τα ποσοστά είναι σύμφωνα με τις USσυνιστώμενες ημερήσιες συστάσεις για ενήλικες.
ΠΗΓΗ: Diet Analysis Plus

Οφέλη για την υγεία:

Την τελευταία δεκαετία, το κουνουπίδι, θεωρείται ως το λαχανικό με αρκετές βιολογικά ενεργές διατροφικές ουσίες που βοηθούν στην πρόληψη και καταπολέμηση πολλών νοσημάτων φθοράς. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, και αποτελεί ουσιαστικά το λουλούδι του ομώνυμου φυτού, καθώς βοηθάει στην πρόληψη του πολλών μορφών καρκίνου.

Τα συστατικά που περιέχει το κουνουπίδι θεωρείται ότι βοηθούν την αντίσταση του οργανισμού στις ασθένειες, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα. Παράλληλα, το φυλλικό οξύ που περιέχει βοηθάει τις εγκυμονούσες και προσφέρει προστασία από τα καρδιακά νοσήματα. Είναι ιδανικό για όσους προσέχουν τη διατροφή τους ή θέλουν να κάνουν δίαιτα, καθώς προσφέρει λίγες θερμίδες και μεγάλη ποσότητα βιταμινών. Είναι προτιμότερο να μην το τηγανίσουμε, διότι η βιταμίνη C καταστρέφεται και βέβαια αποδίδει περισσότερες θερμίδες.

Επίσης, το κουνουπίδι περιέχει υψηλά επίπεδα της ουσίας γλυκοζιδάσης η οποία όταν διασπάται στον οργανισμό παράγει μια άλλη ουσία (ισοθιοκινάτες) που αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους αντικαρκινικούς παράγοντες στη διατροφή (Nutr Cancer 2006). Έχει αποδειχθεί, ακόμη, σημαντικός σύμμαχος του οργανισμού απέναντι στα καρδιαγγειακά νοσήματα και άλλες ασθένειες.

Πιο συγκεκριμένα, η ουσία DIM (διινδολυμεθάνιο), η οποία είναι συστατικό στο κουνουπίδι, έχει πολλαπλά κατασταλτική δράση στον καρκίνο του μαστού. Ενώ τα κύτταρα αναπτύσσονται, η DIM μπορεί να επιδράσει στον οργανισμό αποτρέποντας τα κακοήθη κύτταρα, τα οποία προέρχονται από διαίρεση και πολλαπλασιασμό, και παρεμποδίζοντας την εξάπλωση του καρκίνου, (University of California, 2000). Παρόμοια δράση έχει και η ουσία (ινδόλη-3-καρβινόλη), η οποία αλληλεπιδρά με την βιταμίνη C και αναστέλλει ορισμένα ένζυμα που προκαλούν μετάλλαξη και προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού, (Toxicol Appl Pharmacol 2005).

Τέλος, το κουνουπίδι αποτελεί καλή πηγή διαλυτών φυτικών ινών, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση της LDL-χοληστερόλης για αυτό συστήνεται η συχνή του κατανάλωση ενώ λόγω του ογκώδους των διαφόρων λαχανικών και της χαμηλής ενέργειας την οποία παρέχουν καταναλίσκονται από όσους επιδιώκουν να αδυνατίσουν.

Αντιλαμβανόμαστε επομένως ότι η φύση δια μέσου των τροφίμων της, δεν μας προσφέρει μόνο τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την επιβίωση μας. Μας δίνει απλόχερα πολύτιμες δραστικές ουσίες που μας θωρακίζουν και μας προστατεύουν από νοσήματα φθοράς αυξάνοντας έτσι το προσδόκιμο επιβίωσης. Τροποποιώντας μια πασίγνωστη παροιμία καταλήγουμε: πέντε φρούτα ή λαχανικά την ημέρα, τον καρκίνο κάνουν πέρα…

Προτεινόμενος τρόπος κατανάλωσης:

Το κουνουπίδι καλλιεργείται στην περιοχή της Μεσογείου εδώ και 2.000 χρόνια. Τον 16ο αιώνα ξεκίνησε η καλλιέργεια του και σε περιοχές της Δυτικής Ευρώπης και μόνο τον 20ό αιώνα οι ΗΠΑ έδειξαν ενδιαφέρον γι’ αυτό το λαχανικό. Στις μέρες, μας η καλλιέργειά του καλύπτει περίπου 30,000 στρέμματα με παραγωγή πάνω από 36,000 τόνους ετησίως. Τέλος, περισσότερο γνωστό είναι το άσπρο κουνουπίδι, αν και μπορείτε να βρείτε και κόκκινη ποικιλία.

Προτεινόμενος τρόπος συντήρησης:

Η σύσταση του κουνουπιδιού φαίνεται στον πίνακα 1 και η θρεπτικότητά του επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες κατά την ανάπτυξή του και μετά τη συγκόμιδή. Για παράδειγμα η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C αλλάζει ανάλογα με την ποικιλία, ωριμότητα, έκθεση στον ήλιο, θερμοκρασία διατήρησης καθώς και μέθοδο χειρισμού και μεταφοράς. Το κουνουπίδι όταν είναι φρέσκο πρέπει να είναι λευκό, χωρίς μαύρες κηλίδες και αρκετά βαρύ για τον όγκο του. Τα φύλλα που το σκεπάζουν χρησιμεύουν για να προστατεύουν το λουλούδι από τον ήλιο, αλλά κατά το μαγείρεμα, καλύτερα να τα αφαιρέσετε.

Διατηρείται στο ψυγείο καλά αποθηκευμένο και προστατευμένο από την υγρασία για αρκετές μέρες. Μπορείτε όμως να βρείτε κουνουπίδι τουρσί ή κατεψυγμένο, αλλά τότε πρέπει να θυμάστε ότι χάνει μεγάλο μέρος της γεύσης του και των θρεπτικών συστατικών του, κυρίως της βιταμίνης C που είναι εξαιρετικά ευαίσθητη.

Προτεινόμενος τρόπος μαγειρέματος:
Αρχικά, ξεπλύνετέ το καλά με νερό και ξεχωρίστε τα κεφάλια μεταξύ τους πριν το μαγειρέψετε. Μπορείτε να το σερβίρετε ωμό, βραστό, στον ατμό, στο ξύδι (τουρσί), σοταρισμένο ή ψημένο στο φούρνο. Ωμό ταιριάζει σε ποικιλία λαχανικών με διάφορα ντίπ ή σε σαλάτα, ενώ διατηρεί όλα του συστατικά. Για τη σαλάτα μπορείτε πρώτα να το βυθίσετε σε καυτό νερό για 10 δευτερόλεπτα και αμέσως μετά σε παγωμένο. Το στραγγίζετε καλά και είναι έτοιμο.

Γενικά, το βρασμένο κουνουπίδι χάνει μέχρι και το 66% των συστατικών του ενώ σε χύτρα πίεσης μόνον το 47%. Μόνον σε ατμό το κουνουπίδι χάνει τις λιγότερες από τις ωφέλιμες ουσίες του. Ιδιαίτερη προσοχή επομένως στο μαγείρεμά του, αφού η υψηλή θερμοκρασία καταστρέφει πολλά από τα πολύτιμα συστατικά του. Τελειώνοντας, το μαγείρεμά του σε φούρνους μικροκυμάτων πρέπει να αποφεύγεται αφού καταστρέφει από 74-87%, από τα χρήσιμα συστατικά του. Τρώγεται με την προσθήκη λεμονιού ή/και ελαιολάδου, είτε με την προσθήκη ντομάτας, κρεμμυδιού και μπαχαρικών κυρίως γαρύφαλλου.

Έτσι, το κουνουπίδι μαγειρεύεται με πολλούς τρόπους, αλλά όταν το βράζετε αφήνει πολύ έντονη και όχι πολύ ευχάριστη οσμή, σε όλο το σπίτι. Για να αποφύγετε τη μυρωδιά μπορείτε να βάλετε μέσα στο νερό όπου βράζει το κουνουπίδι μια φέτα ψωμί ή ένα λεμόνι ή ένα κρεμμύδι ή να βρέξετε ένα βαμβάκι με ξίδι και να το τοποθετήσετε πάνω στο καπάκι της κατσαρόλας. Θα εξαφανίσει κάθε μυρωδιά!

ΣΥΚΟ…….

Τα σύκα πρόληψη και ενίσχυση κατά του καρκίνου

Υπάρχουν πάνω από 600 ποικιλίες σύκων. Τα σύκα είναι διάσημα και πολύ αγαπητά, τόσο για τις χωνευτικές-υπακτικές ιδιότητες τους(διευκολυντικές του εντέρου) το καλοκαίρι, όσο και για τις θερμαντικές τους ιδιότητες, όταν τα τρώμε αποξηραμένα το χειμώνα.
Σας φαίνεται παρατραβηγμένο ότι σε όλες τις χώρες υπάρχουν παραδόσεις πως τα σύκα καταπολεμούν ακόμη και τον καρκίνο; Γιατί; Μήπως δεν αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη για τον κάποτε βασιλιά των Ισραηλιτών Ιεζεκία ότι ανάρρωσε τρώγοντας σύκα; Τα καλά νέα είναι, ότι Ιάπωνες επιστήμονες στο Ινστιτούτο Σωματικής και Χημικής Έρευνας  του Ινστιτούτου Ανθρώπινων Επιστημών Mitsubishi-Kasei στο Τόκιο, έχουν απομονώσει από τα σύκα μια ουσία κατά του καρκίνου, την οποία χρησιμοποίησαν για να θεραπεύσουν ασθενείς. Αφού πρώτα εισήγαγαν αδενοκαρκινώματα σε ποντίκια, τους έκαναν ένεση με απόσταγμα από κατεψυγμένα σύκα ομογενοποιημένα με νερό, που συρρίκνωσαν τους όγκους κατά 39% κατά μέσο όρο. Οι Ιάπωνες επιστήμονες, αναγνώρισαν την ενεργή ουσία των σύκων κατά του καρκίνου ως την βενζαλδεύδη. Ενθαρρυμένοι έκαναν ενέσεις με τη χημική ουσία των σύκων σε ανθρώπους με θεαματικά αποτελέσματα. Το 55% των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο βελτιώθηκε όταν τους έκαναν τις ίδιες ενέσεις. 7 ασθενείς ανάρρωσαν ολοκληρωτικά και άλλοι 29 μερικά. Γενικά οι ασθενείς στους οποίους δόθηκε η ουσία αυτή, έζησαν περισσότερο. Δεν χρειάζεται ασφαλώς να σας πω ότι βοηθούν την χώνευση και έχουν ήπιες καθαρτικές ιδιότητες. Ίσως όμως δεν γνωρίζετε ότι είναι ευεργετικά για τις παθήσεις του συκωτιού και των νεφρών  αλλά και στην αρθρίτιδα.

Χρήσιμα μέρη: Οι καρποί, τα φύλλα και τα βλαστάρια.
Δραστικές ουσίες: Βιταμίνη Α C Κάλιο, Ασβέστιο, Φώσφορος, Μαγνήσιο, Φρουκτοζάχαρο (τα ξερά σύκα έχουν περισσότερο Κάλιο, Ασβέστιο και Σίδηρο) αζωτούχες ουσίες, Χλώριο.

ΛΑΧΑΝΑΚΙ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ……..

 

ΛΑΧΑΝΑΚΙ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ…….

Το ‘ευρωπαϊκό’ αυτό λαχανικό φαίνεται να μας προφυλάσσει και να αποτελεί πιστό σύμμαχο στη διατροφική μάχη ενάντια στον καρκίνο. Πράγματι, πολλές μελέτες δείχνουν ότι τα λαχανάκια Βρυξελλών βοηθούν στην πρόληψη του καρκίνου, ειδικά του παχέος εντέρου και του στομάχου.

Είναι ετήσια φυτά της οικογένειας των Σταυρανθών του γένους Βράσσικα (Brassica). Εικάζεται ότι καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά στην αρχαία Ρώμη, αν και οι πρώτες αναφορές γίνονται το 16ο αιώνα. Αργότερα, μεταφέρθηκαν στο Βέλγιο και καλλιεργήθηκαν κοντά στην πρωτεύουσα, τις Βρυξέλλες, από όπου πήραν και το όνομά τους. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, διαδόθηκαν κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου. Στις μέρες μας καλλιεργούνται σε όλη την Ευρώπη (περισσότερο στην Ολλανδία) και τις Η.Π.Α (περισσότερο στην Καλιφόρνια).

Ποσοστά περιεκτικότητας σε θρεπτικά στοιχεία και οφέλη για την υγεία.

Είναι ιδιαίτερα θρεπτικά, καθώς περιέχουν αρκετές φυτικές ίνες (4gr), βιταμίνες (Α, C, Κ, Β6, Φολικό οξύ, Ριβοφλαβίνη, Θειαμίνη), αντιοξειδωτικά και μέταλλα (μαγγάνιο, μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορο) πολύ χρήσιμα και ωφέλιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν περιέχουν καθόλου λίπος και χοληστερίνη, ενώ το ποσοστό νατρίου είναι εξαιρετικά χαμηλό. Τέλος, αποτελούν καλή πηγή πρωτεϊνών. Θερμιδικά αποδίδουν μόνο 42 kcal ανά 100gr και αποτελούνται σε ποσοστό 87% από νερό.

Πολλαπλά είναι τα οφέλη για την υγεία από την κατανάλωσή τους, καθώς καθυστερούν τα νοσήματα φθοράς (καρκίνος, καρδιαγγειακά) και παρέχουν ισχυρή αντιοξειδωτική προστασία.
Έτσι, τα λαχανάκια Βρυξελλών βελτιώνουν την άμυνα του οργανισμού ενάντια στον καρκίνο και αποτελούν ιδανική τροφή για την πρόληψή του. Η πλειοψηφία των ερευνών, παγκοσμίως, για τα πράσινα λαχανικά, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι συμβάλλουν στην πρόληψη του καρκίνου, καθώς περιέχουν χημικές ουσίες, όπως είναι η χλωροφύλλη, τα φυτοσυστατικά, οι ινδόλες, οι διθιολθίονες, τα καροτενοειδή και οι γλυκοζίτες, με έντονη προστατευτική δράση.

Πιο συγκεκριμένα, η ουσία DIM (διινδολυμεθάνιο), η οποία περιέχεται στα λαχανάκια Βρυξελλών, έχει πολλαπλά κατασταλτική δράση στον καρκίνο του μαστού (Agric Food Chem. 2000). Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των κυττάρων, η DIM μπορεί να επιδράσει στον οργανισμό αποτρέποντας τον πολλαπλασιασμό ή τη διαίρεση των κακοηθών κυττάρων παρεμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο την εξάπλωση του καρκίνου (Mol Nutr Food Res. 2008, Food Chem Toxicol. 2002).

Παρόμοια δράση έχει η ουσία σουλφοραφάνη (Journal of Nutrition) και η ουσία ινδόλη-3-καρβινόλη, η οποία αλληλεπιδρά με τη βιταμίνη C και αναστέλλει ορισμένα ένζυμα που προκαλούν μετάλλαξη, προστατεύοντας από τον καρκίνο του μαστού (Toxicol Appl Pharmacol 2005). Ερευνητές του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας τα χαρακτηρίζουν ‘ασπίδες’ έναντι του καρκίνου του μαστού.

Στη σουλφοραφάνη, ουσία που περιέχεται στα λαχανάκια, οφείλονται και άλλες σημαντικές ευεργετικές δράσεις, καθώς πιθανολογείται ότι προστατεύει τα κύτταρα του ματιού από την υπεριώδη ακτινοβολία. Με όσο περισσότερη σουλφοραμάνη ‘οπλιστούν’ τα κύτταρα του αμφιβληστροειδή πριν από την έκθεση στον ήλιο, τόσο μεγαλύτερη η άμυνα απέναντι στις βλαβερές του επιδράσεις. (University John Hopkins, 2006). Επίσης, νεότερες έρευνες έρχονται να προσθέσουν ότι τα λαχανικά που ανήκουν στην οικογένεια των Σταυρανθών, όπως τα λαχανάκια Βρυξελλών, λόγω των μεγάλων ποσοτήτων βιταμίνης Α που περιέχουν, ωφελούν επιπρόσθετα την υγεία των ματιών, καθώς ενισχύουν την ποιότητα της όρασης κατά τις νυχτερινές ώρες. Επιπρόσθετο προστατευτικό ρόλο παίζουν και τα καροτένια που περιέχονται.

Επίσης, λόγω της Βιταμίνης C και του Καλίου που περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες, προσδίδουν επιπλέον οφέλη για την προστασία από τη σιωπηρή νόσο της οστεοπόρωσης, ενώ παρέχουν προστασία κατά της στεφανιαίας νόσου και είναι ευεργετικά για την ισορροπία των υγρών του σώματος και της αρτηριακής πίεσης.
Τα λαχανάκια Βρυξελλών, διαθέτουν, ταυτόχρονα, πολλά καροτενοειδή, (Exp Biol Med, Maywood, 2006) τα οποία ενισχύουν τη δράση τους κατά του καρκίνου, κυρίως του πνεύμονα. Ίσως, χάρη στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε χλωροφύλλη, τα λαχανάκια είναι εξαιρετικά ισχυρά στην πρόληψη των κυτταρικών μεταλλάξεων που συντελούνται πριν από τον καρκίνο. Επομένως, ορισμένα συστατικά των πράσινων λαχανικών λειτουργούν ως αντίδοτο στη διαδικασία του καρκίνου που συνεχίζεται για χρόνια μετά την έκθεση σε καρκινογόνα, όπως είναι ο καπνός του τσιγάρου.

Η κατανάλωση περισσότερων σταυρανθών λαχανικών καταστέλλει ακόμα και τις προκαρκινικές αλλοιώσεις του παχέος εντέρου, γνωστοί ως πολύποδες (Health News, 2006. Pharmacogenetics, 2002). Επιπλέον, μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του στομάχου, του προστάτη, του πρωκτού, της ουροδόχου κύστης και του οισοφάγου.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, μερικές μερίδες με λαχανάκια Βρυξελλών την εβδομάδα ίσως αποτελούν την καλύτερη ασπίδα προστασίας κατά του καρκίνου του προστάτη για άντρες μεγαλύτερους των 40 ετών. Υπεύθυνη για τη δράση αυτή είναι μια χημική ουσία που περιέχεται και προκαλεί εκατοντάδες γενετικές αλλαγές, ενεργοποιώντας ορισμένα γονίδια που καταπολεμούν τον καρκίνο και ταυτόχρονα απενεργοποιεί άλλα γονίδια που ευθύνονται για το σχηματισμό καρκινικών όγκων στον προστάτη.

Μια διατροφή που περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες λαχανικών, όπως τα λαχανάκια Βρυξελλών, μπορεί να προστατεύσει από τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, σύμφωνα με έρευνα του Ρ. Μάντεϊ στο πανεπιστήμιο Massey της Νέας Ζηλανδίας. Πιο συγκεκριμένα, τα λαχανάκια Βρυξελλών, όταν καταναλώνονται συχνά, μειώνουν τις πιθανότητες να νοσήσει κάποιος από τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου κατά 50%.

Σε άλλη μελέτη, σε πειραματόζωα, φάνηκε ότι τα λαχανάκια Βρυξελλών εξόντωσαν ένα από τα ισχυρά καρκινογόνα, την αφλατοξίνη, ένα μύκητα που ευθύνεται για τα υψηλά ποσοστά καρκίνου, κυρίως του ήπατος. Η αφλατοξίνη μολύνει συχνά τροφές όπως φιστίκια, καλαμπόκι, ρύζι και αποτελεί σημαντική απειλή για τις τριτοκοσμικές χώρες.

Τέλος, τα λαχανάκια Βρυξελλών αποτελούν καλή πηγή διαλυτών φυτικών ινών, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση της LDL-χοληστερόλης, γι’ αυτό συστήνεται η συχνή τους κατανάλωση. Η δράση αυτή οφείλεται κυρίως στην αυξημένη απέκκριση χολικών αλάτων αλλά και της πηκτίνης που περιέχεται (J Oleo Sc, 2007). Από την άλλη πλευρά, περιέχουν υψηλά ποσοστά αδιάλυτων φυτικών ινών, οι οποίες βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του εντερικού σωλήνα, και σύμφωνα με μελέτες, συμβάλλουν σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου παχέος εντέρου και τη μείωση της δυσκοιλιότητας. Λόγω του ογκώδους των διαφόρων λαχανικών και της χαμηλής ενέργειας την οποία παρέχουν μπορούν να καταναλωθούν άφοβα από όσους επιθυμούν να χάσουν βάρος.

Όσον αφορά την αντιοξειδωτική δράση, τα λαχανάκια Βρυξελλών φαίνεται να υπερέχουν κυρίως λόγω των μη-βιταμινούχων αντιοξειδωτικών που περιέχουν. Πιο συγκεκριμένα, κατά το οξειδωτικό στρες, καταστρέφεται το DNA των κυττάρων και αποβάλεται στα ούρα η 8-ΟΗdG, το οποίο φαίνεται να μειώνεται αισθητά μετά από αυξημένη κατανάλωση σε λαχανάκια ( Metabolic Research Unit, Jean Mayer, Tufts Univ).

Το μόνο μελανό σημείο της κατανάλωσης σταυρανθών λαχανικών, φαίνεται να είναι η ύπαρξη χημικών που πιστεύεται πως βλάπτουν τη λειτουργία του θυρεοειδή αδένα και θεωρούνται πιθανή αιτία βρογχοκήλης. Η λύση που προτείνεται είναι το καλό βράσιμο-μαγείρεμα των λαχανικών, το οποίο εξουδετερώνει τα χημικά που βλάπτουν το θυρεοειδή.

Αντιλαμβανόμαστε επομένως ότι η φύση δια μέσου των τροφίμων της, δεν μας προσφέρει μόνο τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την επιβίωσή μας αλλά μας δίνει απλόχερα πολύτιμες δραστικές ουσίες που θωρακίζουν την υγεία μας.

Greek National Pride

έγκυρη, αμερόληπτη ενημέρωση

olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

organicgojigreece

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΓΚΟΤΖΙ ΑΓΡΙΝΙΟ